วันอังคารที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

น้ำท่วม ร่วมใจ

...น้ำท่วมตกงาน
...ไม่มีงานไม่มีเงิน
...ไม่มีจะกิน

...นอนนับวันรอ
...ได้แต่รอแล้วก็รอ
...สุดท้ายก็ยังคงได้แต่รอ

วันจันทร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2554

จิต คิด ให้ดี

...อย่าคิดว่าเขาสูงกว่าเรา
...อย่าคิดว่าเขาต่ำกว่าเรา
...อย่าคิดว่าเขาเสมอเรา


อย่าเห็นใครสูงกว่า =  อย่าเห็นใครเก่งกว่าเรา   ฉลาดกว่า คุณธรรมมากกว่า
ดีกว่า รวยกว่า แข็งแรงกว่า โชคดีกว่า เพราะ  จะเป็นความคิด  ที่ไปแหย่กิเลส
ประเภท อิจฉา  อยากได้บ้าง ท้อถอย ลำเอียง  ฯลฯ

อย่าเห็นใครต่ำกว่า =  อย่าเห็นใคร ห่วยกว่าเรา โง่กว่า คุณธรรมต่ำกว่าเรา
ชั่วกว่า จนกว่าอ่อนแอกว่า  โชคร้ายกว่า  ฯลฯ   เพราะ จะไป บ่มเพาะ ความคิด
ที่เป็นอาหารของกิเลสคือ  ดูถูก ยกตนข่มท่าน  ฯลฯ

อย่าไปเห็นใครเสมอด้วยเรา =  หยุดตัดสิน หยุดคิดมาก  จิตไม่เกิด  ปล่อยไป
เราไม่ต้องไปแบ่งขีด กำหนดชั้น  แยกแยะ    ....  เห็นตามความเป็นจริง 
จิตสงบ  ไม่คิดตอนจิตเกิดไม่ปรุงแต่ง

วันพฤหัสบดีที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2554

เสียดายของเสียดายเงิน

วันนี้สั่งซื่อของมาจากเว็บ คือปากกา
เขียนหน้าจอ ซัมซุงกาแล็คซี่แท็ป แล้วมันเขียนได้ไม่ดีอย่างที่หวังไว้
ก็เลยใจร้อนแกะมันจนพังคามือเลย รู้สึก
ทั้งเสียดายเงินและเสียความรู้สึกอย่างมาก

...

วันอังคารที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554

23.25 น. นอนไม่หลับ

...ดึกแล้วยังไม่หลับ
...ในความเงียบสงัดยังมีเสียง
...นาฬิกาเดิน

12.10 น. 23/8/54

หลังจากความเงียบ สงบในห้องได้ผ่านพ้นไป
ความวุ่นวาย ก็ได้กลับมาอีกครั้งหนึ่ง

...เสียงดังส่งเสียงมา
...ฟังดูอึกกระทึกเสียงวุ่นวาย
...แต่สิ่งที่อยู่ในหัว......เงียบสนิท

11.00 น. 23/8/54

ในห้องที่เงียบไม่ได้มีชั่วโมงเรียนในคาบนี้กำลังวุ่นวายกับการแก้งาน
ให้คนอื่นครั้งนี้เป็นการแก้รอบที่ 4 เขาคงไม่เข้าใจงานของตนเอง
เริ่มเกิด อารมณ์ ขึ้นมาบ้างละ

...งานทำให้วุ่นวาย
...บนโต๊ะมีแต่สิ่งที่รอแก้ไข
...ผิด ที่ ฉัน หรือ ใคร

วันจันทร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2554

กวีแคนโต้

...ขอลองเล่าเรื่่องชีวิตแบบแคนโต้
...จะถูกหรือผิดใช่ไหมเราไม่รู้
...แต่ที่พิมพ์น่าจะใช่จากในใจ

สาเหตุของการสร้าง blog

ผมอยากที่จะสร้างที่เก็บความ ทรงจำต่างๆ ไว้ในที่หนึ่ง
ที่สามารถเปิดเข้าไปดูได้เสมอจึงได้ตกลงใจเลืิอก blog นี้
ในการบันทึกเรื่ิองราวต่างๆในชีวิต
..............................................................
ในความคิดของผม....
ผมอยากหาวิธีการบันทึกของผมที่ทำให้ไม่เบื่อง่าย
เพราะผมเป็นคนที่เบื่ออะไรง่าย
...................................................................
แล้วผมก็ได้รู้จัก กับ บทกวีแคนโต้
ในวันนี้ผมจึงขอบันทึกเรื่องของผมในรูปแบบนี้ละกัน
กวี 3 บรรทัด..... ในชื่อ " สามเส้น "
......................................................................

จึงขอเริ่มบันทึกเรื่่องราวต่างๆจากวันนี้
22.8.11 เวลา บ่าย 3 โมงครึ่ง
ณ.โรงเรียนไผทอุดมศึกษา